دوباره پاییز
اما نه ((فصل خزان)) زرد!
دوباره پاییز
اما نه فصل اندوه و درد!
دوباره پاییز
فصل زیبای سادگی
دوباره پاییز، موسم شدید دلدادگی . . .

به حرمت
نان و نمکى که با هم خوردیم
نان را تو ببر
که راهت بلند است
و طاقتت کوتاه...
نمک را بگذار برای من!
میخواهم
این زخم
تا همیشه تازه بماند.......

تو خودت میدانی که جلوه گاه عشق منی

بیا ای معشوق زیبای من، دل من بدجور سودای تو دارد

بیا ای همدم من، بیا ای غمخوار من

بیا

بیا

بیا

میان دره های مه گرفته

دعوتت میکنم به صرف پنج شنبه ای پاییزی

کنار نت های خاموش عصرگاهی

یادت نرود بانو!

سیگار را با خودت بیاوری، به قدر کفایت

اینجا برای غصه خوردن

برای گریه های طولانی

وقت بسیار است

میان هجمه دود گرفته عاشقی ها

از ریه هایت کمک بگیر

هوای دوست داشتن سخت سربی است

از ما گفتن بود رفیق

ای کاش زبان نگاهم را می دانستی

و با این همه سکوت

مرا به خاموشی متهم نمی کردی

کاش می دانستی من همیشه

با زبان چشمانم با تو سخن می گویم

چشمانی که از ندیدنت

سیل ها دارند برای جاری ساختن

سخن ها دارند برای گفتن

غزل ها دارند برای از تو سرودن و

عشق ها دارند برای از تو فریاد کردن

کاش می دانستی که من تو را

دوست دارم

کاش می دانستی...!

عشق... تنهایی...جدایی...

از من آزرده نشو می روم از خانه ی تو
قبل رفتن تو بدان عاشق و بی تقصیرم
تو اگر خسته شدی از دست دلم
حرفی نیست
امر کن تا که بمیرم به خدا می میرم

اﮔﺮ ﻧﻴﻮﺗﻦ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮔﺶ ﭼﺸﻤﺎﻱ ﺩﺧﺘﺮ ﺍﻳﺮﻭﻧﻲ ﺭﻭ ﻣﻴﺪﻳد

ﻣﻌﻨﻲ ﻭﺍﻗﻌﻲ ﺟﺎﺫﺑﻪ ﺭﻭ ﻣﻴﻔﻬﻤﻴﺪ ،

ﺳﻼﻣﺘﻲ ﻫﻤﻪ ﻱ ﺩﺧﺘﺮﺍﻥ ﺍﻳﺮﺍﻧﻲ

واسه  مخ زدن یه همچین  چیزایی باید بگم!!!!

مترسک گفت:
اى گندم تو شاهد باش مرا براى ترساندن آفریدند اما من عاشق پرنده اى بودم كه از گرسنگى مرد...!!!

نفس کشیدنم را ببین..
نوازشم کن .....
نترس....
تنهاییم واگیر ندارد...